|
Muziekinstrumenten in de
Beeldende Kunst
Marc
Chagall: De violist
 |
|
|
De
grote verteller van het Orphisme.
Het Orphisme is een dichterlijke variatie op het kubisme.
Kenmerkend voor het orphisme is de combinatie van zuivere
kleuren met de glasheldere structuren van het strenge
kubisme. De naam van de mythische zanger Orpheus moest
de oorspronkelijke herinnering aan de geboortegrond
oproepen, waarin eens de mens en de wereld één
waren. De herinneringen van Chagall worden verteld in
droombeelden. Droombeelden over zijn geboortedorp. Herinneringen
aan het land dat hij lief heeft. De ruimte wordt transparant
opgebouwd in plans als doorzichtig gelaagde stadia van
een caleidoscoop. Ons oog volgt de etappes van zijn
herinnering.
Een dorpsplein, een kerk, besneeuwde huizen met rokende
schoorstenen. Voetstappen in de sneeuw die Chagall zelf
daar eens heeft gezet. De vogels onder en in de boom
wachtend op de nieuwe lente. Een speelman gezeten op
een tafel zoals bij een feest is het centrum van Chagalls
heimwee. Een vriend? Een dierbaar familielid?? Of is
hij het zelf die in de vorm van een gedachte in een
donkere wolk zijn hoofd ontstijgt?
Speelt hij of is zijn instrument ontstemd door verlangens,
die het hem onmogelijk maken de zuivere klank van het
geluk te horen?
Het is Chagalls Russische dorp waarin heimwee en verlangen
in weerspiegelen. De onwerkelijke kleur maakt alles
tot een sprookje.
Marc Chagall: geboren in Vitebsk Rusland
7 juli 1887 en overleden in Saint-Paul-de-Vence 28 maart
1985 in Frankrijk. Hij was schilder, beeldhouwer, lithograaf,
etser, keramisch kunstenaar, glazenier en dichter van
Joods-Russische afkomst. Zijn eigenlijke naam is Segal.
Hij studeerde in St. Petersburg en in 1910 met een beurs
in Parijs. Hij had grote bewondering voor de kubisten
maar sloot zich niet bij hen aan vanwege de te analytische
benadering van de vorm en volgde de meer dichterlijke
stroming van het Orphisme.
|
|
